abcroslin.plSzukaj

Głęboki cień

Dobierz rośliny do miejsc z silnym zacienieniem i sprawdź, ile wilgoci potrzebują.

Rośliny do głębokiego cienia

Aster rozkrzewiony

Eurybia divaricata

Suchy cień

Przewodnik wskazuje półcień i pełny cień oraz glebę suchą lub umiarkowanie wilgotną. Naturalne siedliska obejmują suche lasy i polany. Gatunek ujęto jako roślinę okrywową.

Przewodnik do nasadzeń w dorzeczu zatoki Chesapeake. Kategorie światła i wilgotności podano dla gatunku. Zimowanie w Polsce wymaga lokalnych danych.

[1]
Lepiężnik biały
Jiri Klimes · Oryginał · CC-BY-4.0Jiri Klimes, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Lepiężnik biały

Petasites albus

Wilgotny cień

Bylina runa odnotowana wśród gatunków diagnostycznych z lat 70. XX w. W małej rabacie uwzględnij miejsce potrzebne na rozwój liści i rozrastanie się rośliny.

Gatunki diagnostyczne z lat 70. XX w. na powierzchniach badawczych w buczynach polskich Karpat Wschodnich.

[2] [3]
Szczyr trwały
Bartosz Czołczyński · Oryginał · CC-BY-4.0Bartosz Czołczyński, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Szczyr trwały

Mercurialis perennis

Wilgotny cień

Wyróżniał runo buczyn we wschodnich Karpatach w latach 70. XX w. Autorzy wskazują małe wymagania świetlne. Obserwacja dotyczy podszycia lasu liściastego.

Gatunki diagnostyczne z lat 70. XX w. na powierzchniach badawczych w buczynach polskich Karpat Wschodnich.

[2] [3]

Aukuba japońska

Aucuba japonica

Podręcznik wymienia aukubę wśród krzewów do cienia. W polskim ogrodzie sprawdź zimowanie wybranej odmiany na konkretnym stanowisku.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4]
Barwinek pospolity na stanowisku leśnym w okolicach Frankfurtu.
Robert Flogaus-Faust · Oryginał · CC-BY-4.0Vinca minor 2 RF.jpg, Robert Flogaus-Faust, Wikimedia Commons, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Barwinek pospolity

Vinca minor

Wilgotny cień

Obserwowany między innymi w lasach o zwartym okapie i wilgotnych wąwozach. Opis wskazuje preferencję wilgotniejszych siedlisk, bez ilościowego pomiaru dostępu światła.

Obserwacje siedliskowe z Europy i Ameryki Północnej.

[5] [3]

Turzyca pensylwańska

Carex pensylvanica

Suchy cień

Turzyca występuje w suchych lasach liściastych oraz na suchych terenach otwartych i znosi zacienienie. Przegląd nie podaje granicznego natężenia światła dla suchych stanowisk.

Obserwacje z naturalnych siedlisk północnoamerykańskich, w tym suchych lasów liściastych.

[6]

Kalmia szerokolistna

Kalmia latifolia

Krzew wymieniony wśród nasadzeń do cienia. Przed posadzeniem na mocno zacienionej rabacie sprawdź warunki podłoża i zimowanie wybranej odmiany.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4]
Szczawik zajęczy
walruswatermelon · Oryginał · CC0-1.0walruswatermelon, iNaturalist, CC0-1.0Wersja przeskalowana.

Szczawik zajęczy

Oxalis acetosella

Autorzy wskazują małe wymagania świetlne u tego gatunku z runa badanych buczyn. Można go rozważyć w niskiej warstwie rabaty leśnej po sprawdzeniu wilgotności gleby.

Gatunki diagnostyczne z lat 70. XX w. na powierzchniach badawczych w buczynach polskich Karpat Wschodnich.

[2]

Zawilec gajowy

Anemonoides nemorosa

Gatunek towarzyszący w runie żyznego lasu dębowego, w źródle jako Anemone nemorosa. Na rabacie pod drzewem oceniaj światło sezonowo, także przed pełnym ulistnieniem korony.

Gatunki towarzyszące w runie żyznych lasów dębowych opisanych dla Polski.

[7]

Kopytnik pospolity

Asarum europaeum

Wilgotny cień

Bylina runa badanego w miejscach o różnym natężeniu światła. Rozważ ją na niską warstwę leśnej rabaty. Zmierz dostęp światła po rozwinięciu liści koron.

Populacje runa w badanym lesie liściastym.

[8] [3]

Mahonia płożąca

Berberis repens

Źródło pod nazwą Mahonia repens podaje tolerancję od pełnego słońca do głębokiego cienia. W gęstszych drzewostanach zadomawianie i wzrost słabną. Zakres wilgotności opisano dla różnych siedlisk.

Przegląd siedlisk północnoamerykańskich i reakcji krzewu na wzrost zwarcia koron.

[9]
Śledziennica skrętolistna
Bartosz Czołczyński · Oryginał · CC-BY-4.0Bartosz Czołczyński, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Śledziennica skrętolistna

Chrysosplenium alternifolium

Wilgotny cień

Jeden z gatunków diagnostycznych runa buczyn z lat 70. XX w. Wilgotność można ocenić dodatkowo z europejskiego wskaźnika siedliskowego F.

Gatunki diagnostyczne z lat 70. XX w. na powierzchniach badawczych w buczynach polskich Karpat Wschodnich.

[2] [3]
Funkia Hosta clausa oznaczona przez autora jako odmiana botaniczna ensata.
Shu Suehiro · Oryginał · CC-BY-3.0Hosta clausa var. ensata1SHSU.jpg, Shu Suehiro, Wikimedia Commons, CC-BY-3.0Wersja przeskalowana.

Hosta clausa

Hosta clausa

Materiał opisany jako Hosta ensata badano w donicach. Przy 10% światła otoczenia po dwóch miesiącach zmierzono 50,1 mg wosku na dm² dojrzałego liścia. Wynik dotyczy składu wosku na badanym materiale.

Skład wosku dojrzałych liści dwóch materiałów w donicach przy pięciu poziomach światła w Shenyang.

[10]
Kępa liści funkii Siebolda w ogrodzie botanicznym Kew.
Eddie Johnston · Oryginał · CC-BY-SA-4.0Hosta sieboldiana Kew Gardens leaves.jpg, Eddie Johnston, Wikimedia Commons, CC-BY-SA-4.0Wersja przeskalowana.

Funkia Siebolda

Hosta sieboldiana

Wilgotny cień

Autorzy opisują funkię jako roślinę wilgotnego cienia. W ich odrębnej próbie na otwartym dachu część okazów miała pod koniec doświadczenia oznaki stresu i żółknące starsze liście.

Doświadczenie doniczkowe na otwartym tarasie dachowym w Sheffield. Pomiary dla roślin z pełną i przyciętą częścią nadziemną.

[11]
Epimedium pubescens w ogrodzie botanicznym w Berkeley.
Stan Shebs · Oryginał · CC-BY-SA-3.0Stan ShebsWersja przeskalowana.

Epimedium pubescens

Epimedium pubescens

Pod koronami drzew przy 93% zacienienia średnia sucha masa pędów i liści wyniosła w listopadzie 12,18 g na roślinę. Przy siatce 75% między rzędami wyniosła 42,22 g. Próby w Syczuanie różniły się położeniem i obsadą.

Biomasa i fizjologia epimedium w czterech wariantach na plantacji drzew w Syczuanie.

[12]

Liriope szafirkowata

Liriope muscari

W próbie terenowej w runie zarejestrowano około 19% i 24% promieniowania stanowiska otwartego. Rośliny podlewano latem, a warunki wodne wymagałyby osobnej próby.

Pomiary po pięciu latach na plantacji topoli w Sihong w Chinach. Otwarte stanowiska, obrzeża i runo w dwóch układach rozstawy rzędów.

[13]

Golteria szalon

Gaultheria shallon

Wilgotny cień

Podręcznik wskazuje golterię na chłodniejsze i wilgotniejsze stoki o wystawie północnej. Na rabacie pod drzewami sprawdź dopływ opadu i rozkład wilgoci.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4]
Bodziszek żałobny
Adam Górski · Oryginał · CC-BY-4.0Adam Górski, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Bodziszek żałobny

Geranium phaeum

Wilgotny cień

W badaniu wyróżniał runo buczyn w latach 70. XX w. Przy wyborze miejsca sprawdź także dostęp rozproszonego światła po ulistnieniu drzew.

Gatunki diagnostyczne z lat 70. XX w. na powierzchniach badawczych w buczynach polskich Karpat Wschodnich.

[2] [3]

Kokoryczka wielokwiatowa

Polygonatum multiflorum

Wilgotny cień

Bylina runa obecna także w ciemniejszej części badanego lasu. Rozważ ją w wyższej warstwie rabaty i obserwuj rozwój pędów po ulistnieniu drzew.

Populacje runa w badanym lesie liściastym.

[8] [3]

Ruszczyk kolczasty

Ruscus aculeatus

Świeże podłoże

Niski zimozielony krzew znoszący silne zacienienie w lasach i żywopłotach. Źródło podaje strefy USDA 7–9. Przed sadzeniem sprawdź warunki zimowe stanowiska.

Dane opisowe i uprawowe w zakresie informacji wskazanych w sekcji.

[14] [3]
Owoce runianki japońskiej w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego.
Agnieszka Kwiecień, Nova · Oryginał · CC-BY-SA-4.0Pachysandra terminalis Runianka japońska 2019-10-26 01.jpg, Agnieszka Kwiecień, Nova, Wikimedia Commons, CC-BY-SA-4.0Wersja przeskalowana.

Runianka japońska

Pachysandra terminalis

Suchy cień

Roślina okrywowa wymieniona do suchego cienia. Pod koroną drzewa oceń konkurencję korzeni i kontroluj wilgotność podczas przyjmowania się roślin.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4]

Sarkokokka Hookera

Sarcococca hookeriana

W podręczniku wymieniono karłowatą formę humilis jako okrywę do cienia. Sprawdź odporność materiału na zimę w miejscu sadzenia.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4]
Konwalia majowa
Olsza Borys · Oryginał · CC0-1.0Olsza Borys, iNaturalist, CC0-1.0Wersja przeskalowana.

Konwalia majowa

Convallaria majalis

Świeże podłoże

Roślina runa stwierdzona na badanych stanowiskach leśnych. Na rabacie wyznacz jej obszar, w którym może rozrastać się kłączami.

Populacje runa w badanym lesie liściastym.

[8] [3]
Kosmatka owłosiona
Bartosz Czołczyński · Oryginał · CC-BY-4.0Bartosz Czołczyński, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Kosmatka owłosiona

Luzula pilosa

Wilgotny cień

Kosmatkę badano w runie lasu w Szwecji na stanowiskach o różnym zwarciu koron i wilgotności. Przed wyborem do rabaty pod koroną porównaj wyniki żywotności w kontroli i po wyłączeniu opadu przy zbliżonym zwarciu.

Ekopark Färna, Szwecja. Jedna powierzchnia kontrolna i jedna powierzchnia z wyłączeniem opadu przez 45 dni na każdym z 25 stanowisk. Obserwacje od 2021 do 2022 r.

[15] [3]
Zerwa kłosowa
Bobo-X · Oryginał · CC-BY-4.0Bobo-X, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Zerwa kłosowa

Phyteuma spicatum

Wilgotny cień

Gatunek wyróżniał runo badanych buczyn w latach 70. XX w. Można go rozważyć w środkowej części rabaty leśnej z dostępem rozproszonego światła.

Gatunki diagnostyczne z lat 70. XX w. na powierzchniach badawczych w buczynach polskich Karpat Wschodnich.

[2] [3]
Perłówka zwisła
Radosław Puchałka · Oryginał · CC0-1.0Radosław Puchałka, iNaturalist, CC0-1.0Wersja przeskalowana.

Perłówka zwisła

Melica nutans

Świeże podłoże

Trawa odnotowana w runie żyznych lasów dębowych w Polsce. Można ją rozważyć w niższej warstwie rabaty o charakterze leśnym.

Gatunki towarzyszące w runie żyznych lasów dębowych opisanych dla Polski.

[7] [3]

Perłówka jednokwiatowa

Melica uniflora

Wilgotny cień

W drugiej serii obserwacji we Flandrii trawę odnotowano na 25 ze 149 powierzchni o zwartym okapie. Wynik dotyczy runa rezerwatów na glebach lessowych.

Obserwacje runa w czterech rezerwatach we Flandrii na powierzchniach 16 × 16 m. Zwarcie obejmuje łączne pokrycie drzew i krzewów.

[16] [3]

Prosownica rozpierzchła

Milium effusum

W drugiej serii obserwacji we Flandrii trawę odnotowano na 96 ze 149 powierzchni o zwartym okapie. Średnie pokrycie obliczono również z uwzględnieniem miejsc bez zapisu tej trawy.

Obserwacje runa w czterech rezerwatach we Flandrii na powierzchniach 16 × 16 m. Zwarcie obejmuje łączne pokrycie drzew i krzewów.

[16] [3]

Kruszczyk Greutera

Epipactis greuteri

Wilgotny cień

Europejskie wskaźniki niszy ekologicznej w siedlisku.

[3]
Wilczomlecz migdałolistny
Adam Górski · Oryginał · CC-BY-4.0Adam Górski, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Wilczomlecz migdałolistny

Euphorbia amygdaloides

Suchy cień

Przykład rośliny okrywowej do suchego cienia pod drzewami. Wyznacz miejsce na rozrost kłączy i sprawdź zimowanie materiału wybranego do nasadzenia.

Dane opisowe i uprawowe w zakresie informacji wskazanych w sekcji.

[17] [3]
Przytulia wonna
Bartosz Czołczyński · Oryginał · CC-BY-4.0Bartosz Czołczyński, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Przytulia wonna

Galium odoratum

Wilgotny cień

Przytulię wymieniono w runie żyznych lasów dębowych w Polsce. Rozważ ją w niskiej warstwie rabaty pod drzewami, uwzględniając wilgotność po rozwinięciu koron.

Gatunki towarzyszące w runie żyznych lasów dębowych opisanych dla Polski.

[7] [3]
Bluszcz pospolity
Bartosz Czołczyński · Oryginał · CC-BY-4.0Bartosz Czołczyński, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Bluszcz pospolity

Hedera helix

W dwóch węgierskich płatach z głębokim cieniem bluszcz pokrywał po 70% warstwy przyziemnej. Przed wykorzystaniem go na rabacie wyznacz obszar dla płożących się pędów. Wilgotność i ilość światła oceń w miejscu sadzenia.

Występowanie bluszczu w lasach dębowych Káptalanfüred na Węgrzech. Głęboki cień opisano jakościowo.

[18]

Złotlin japoński

Kerria japonica

Podręcznik wymienia krzew wśród nasadzeń do cienia. Przed sadzeniem oceń dostęp światła w miejscu docelowym, jeśli zależy Ci na kwitnieniu.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4]

Przywrotnik miękki

Alchemilla mollis

Suchy cień

Bylina okrywowa wymieniona do suchego cienia. Sprawdź, czy miejsce dostaje opad spod korony i zapewnij wodę do czasu przyjęcia się roślin.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4] [3]

Wietlica japońska

Anisocampium niponicum

Podręcznik wymienia do półcienia i pełnego cienia formę opisaną jako Athyrium niponicum var. pictum. Przy zakupie sprawdź dokładną nazwę oferowanej formy.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4]

Różanecznik wielkolistny

Rhododendron macrophyllum

U roślin obserwowanych pod gęstą koroną liście były większe niż w nasłonecznionych miejscach. Dobierz glebę z dobrym odpływem i sprawdź lokalne zimowanie przed posadzeniem.

Głęboki cień i gleby stanowisk naturalnych różanecznika wielkolistnego.

[19]

Różanecznik olbrzymi

Rhododendron maximum

Wilgotny cień

Zimozielony krzew na kwaśną, próchniczną i przepuszczalną glebę. W źródle siewki przeżywały w głębokim cieniu, a najlepiej rosły w półcieniu. Uwzględnij dostęp światła, jeśli zależy Ci na szybkim wzroście.

Tolerancja niskiego natężenia światła i warunki gleby.

[20]

Kiścień wawrzynowy

Leucothoe fontanesiana

Podręcznik podaje odmianę Rainbow jako krzew na zacienione stanowisko. Uwzględnij zakres zalecenia przy zakupie i sprawdź wymagania podłoża dla wybranej odmiany.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4]

Wietlica samicza

Athyrium filix-femina

Wilgotny cień

Paproć notowana w wilgotnym runie. Rozważ jako element rabaty leśnej z dostępną wilgocią i zmierz światło w docelowym miejscu.

Rośliny runa wilgotnych lasów ze świerkiem sitkajskim.

[21]
Paproć Dryopteris atrata w ogrodzie botanicznym w Gołubiu.
Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · Oryginał · CC-BY-SA-4.0Dryopteris atrata kz01.jpg, Krzysztof Ziarnek, Kenraiz, Wikimedia Commons, CC-BY-SA-4.0Wersja przeskalowana.

Dryopteris atrata

Dryopteris atrata

W szczecińskim tunelu w kontroli bez dodatku NaCl rośliny uzyskały 5,0 pkt na 5 pod ekranem i 3,9 pkt w pełnym świetle tunelu. Pod ekranem zmierzono 151 µmol/m²/s w pogodny dzień.

Cztery materiały paproci w tunelu w Szczecinie w 2019 r., dwa poziomy światła i trzy warianty podlewania.

[22]
Nerecznica krótkoostna
Svitlana Kyiak · Oryginał · CC0-1.0Svitlana Kyiak, iNaturalist, CC0-1.0Wersja przeskalowana.

Nerecznica krótkoostna

Dryopteris carthusiana

W drugiej serii obserwacji we Flandrii paproć odnotowano na 109 ze 149 powierzchni o zwartym okapie. Wynik dotyczy runa rezerwatów.

Obserwacje runa w czterech rezerwatach we Flandrii na powierzchniach 16 × 16 m. Zwarcie obejmuje łączne pokrycie drzew i krzewów.

[16]
Nerecznica szerokolistna
Bartosz Czołczyński · Oryginał · CC-BY-4.0Bartosz Czołczyński, iNaturalist, CC-BY-4.0Wersja przeskalowana.

Nerecznica szerokolistna

Dryopteris dilatata

W drugiej serii obserwacji we Flandrii paproć odnotowano na 122 ze 149 powierzchni o zwartym okapie. Klasa źródłowa opisuje łączne pokrycie drzew i krzewów.

Obserwacje runa w czterech rezerwatach we Flandrii na powierzchniach 16 × 16 m. Zwarcie obejmuje łączne pokrycie drzew i krzewów.

[16]
Nerecznica samcza sfotografowana w Widuchowej.
Krzysztof Ziarnek, Kenraiz · Oryginał · CC-BY-SA-4.0Dryopteris filix-mas kz03.jpg, Krzysztof Ziarnek, Kenraiz, Wikimedia Commons, CC-BY-SA-4.0Wersja przeskalowana.

Nerecznica samcza

Dryopteris filix-mas

W szczecińskim tunelu rośliny z kontroli pod ekranem uzyskały 5,0 pkt na 5. U odmiany Linearis-Polydactylon w tym wariancie średnia wyniosła 4,29 pkt. Wyniki dotyczą uprawy w donicach 1,7 l.

Cztery materiały paproci w tunelu w Szczecinie w 2019 r., dwa poziomy światła i trzy warianty podlewania.

[22]

Pióropusznik strusi

Matteuccia struthiopteris

Wilgotny cień

Paproć do zacienionej rabaty z dostępem wody. Podręcznik umieszcza ją w grupie roślin od półcienia do pełnego cienia i podaje także jako przykład rośliny na mokre stanowiska. Przeznacz miejsce na rozrastającą się kępę.

Dobór do gleby i nasłonecznienia, w tym suchego cienia.

[4] [3]

Podrzeń żebrowiec

Struthiopteris spicant

Wilgotny cień

Paproć stwierdzana w wilgotniejszych wariantach runa i opisana w źródle pod nazwą Blechnum spicant. Porównaj ją z innymi kandydatami do wilgotnej, zacienionej rabaty.

Rośliny runa wilgotnych lasów ze świerkiem sitkajskim.

[21]
Nerecznica mocna w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego.
Agnieszka Kwiecień, Nova · Oryginał · CC-BY-SA-4.0Dryopteris affinis Narecznica mocna 2023-05-05 01.jpg, Agnieszka Kwiecień, Nova, Wikimedia Commons, CC-BY-SA-4.0Wersja przeskalowana.

Nerecznica mocna

Dryopteris affinis

Pod ekranem w szczecińskim tunelu rośliny podlewane wodą bez dodatku NaCl uzyskały 5,0 pkt na 5. W wariancie słonecznym kontrola uzyskała 4,8 pkt. Po podaniu soli obserwowano m.in. zamieranie brzegów liści.

Cztery materiały paproci w tunelu w Szczecinie w 2019 r., dwa poziomy światła i trzy warianty podlewania.

[22]

Żurawka owłosiona

Heuchera villosa

Suchy cień

Przewodnik podaje półcień i pełny cień oraz glebę suchą lub umiarkowanie wilgotną. Wśród siedlisk wymienia też wilgotne skały i żyzne zalesione zbocza.

Przewodnik do nasadzeń w dorzeczu zatoki Chesapeake. Kategorie światła i wilgotności podano dla gatunku. Zimowanie w Polsce wymaga lokalnych danych.

[1]

Hylotelephium telephioides

Hylotelephium telephioides

Pełny cień mieści się w zakresie stanowisk według przewodnika. Występowanie na suchych skałach to obserwacja siedliskowa. Rubrykę wilgotności uprawy pozostawiono w przewodniku pustą.

Przewodnik do nasadzeń w dorzeczu zatoki Chesapeake. Kategorie światła i wilgotności podano dla gatunku. Zimowanie w Polsce wymaga lokalnych danych.

[1]

Skalnica wirginijska

Micranthes virginiensis

Suchy cień

Pod nazwą Saxifraga virginiensis przewodnik podaje pełne słońce, półcień i pełny cień oraz glebę suchą lub umiarkowanie wilgotną. Gatunek występuje m.in. w szczelinach skalnych i na suchych zboczach.

Przewodnik do nasadzeń w dorzeczu zatoki Chesapeake. Kategorie światła i wilgotności podano dla gatunku. Zimowanie w Polsce wymaga lokalnych danych.

[1]

Źródła

  1. Native Plants for Wildlife Habitat and Conservation Landscaping: Chesapeake Bay Watershed · 2003

    Britt E. Slattery, Kathryn Reshetiloff i Susan M. Zwicker, U.S. Fish & Wildlife Service, Chesapeake Bay Field Office. Polskie opracowanie tabel tekstowych.

    PD-US-GOV
  2. Climate and Management Factors Underlying Changes in Beech Forest Herbaceous Layer Plant Communities in the Polish Eastern Carpathians · 2021

    Anna Bugno-Pogoda i Tomasz Durak (2021), Forests 12(11), 1446. Polskie opracowanie informacji z części 3.3.

    CC-BY-4.0
  3. Ellenberg-type indicator values for European vascular plant species · 1 / 2022-08-11

    Tichý, L., Axmanová, I., Dengler, J. et al. (2023), Journal of Vegetation Science 34, e13168. DOI 10.1111/jvs.13168. Wybrano i połączono wartości europejskie z WFO.

    CC-BY-4.0
  4. Introduction to Plants for Difficult Planting Situations · 2020

    Michelle Nakano, Red Seal Landscape Horticulturist Identify Plants and Plant Requirements, BCcampus. Opracowanie po polsku.

    CC-BY-4.0
  5. Vinca major, V. minor; bigleaf periwinkle, common periwinkle · 2009

    Kate Stone, USDA Forest Service Fire Effects Information System. Opracowano tekst federalny z sekcji o siedlisku barwinka pospolitego.

    PD-US-GOV
  6. Carex pensylvanica, Pennsylvania sedge · 1992

    Amy B. Cope, USDA Forest Service, Fire Effects Information System. Polskie opracowanie danych tekstowych.

    PD-US-GOV
  7. How to Protect Natural Habitats of Rare Terrestrial Orchids Effectively: A Comparative Case Study of Cypripedium calceolus in Different Geographical Regions of Europe · 2021

    Anna Jakubska-Busse i in. (2021), Plants 10(2), 404. Polskie opracowanie informacji o składzie runa w sekcji poświęconej Polsce.

    CC-BY-4.0
  8. Xanthophyll pigment content in the plants from different levels of the deciduous forest · 2018

    Onoiko, O., Mykhaylenko, N., Syvash, O. i Dovbysh, K., Ukrainian Botanical Journal 75(1), 84–93. Opracowano wskazówki do doboru na podstawie stanowisk badawczych.

    CC-BY-4.0
  9. Mahonia repens, creeping barberry · 2006

    Elena D. Ulev, USDA Forest Service, Fire Effects Information System. Polskie opracowanie danych tekstowych.

    PD-US-GOV
  10. Effects of Different Shade Treatments on the Epidermal Wax Deposition of Hosta Genotypes with Different Glaucousness of Leaf Surface · 2024

    Ping Guan, Siyu Chen, Jiaying Sun, Shuyi Zhao, Ren Fan, Yufeng Xu i Bo Qu (2024), Horticulturae 10(9), 981. Dane z tabeli 1 i metodyki.

    CC-BY-4.0
  11. Functional urban ground-cover plants: identifying traits that promote rainwater retention and dissipation · 2023

    Siti Nur Hannah Ismail, Virginia Stovin i Ross W. F. Cameron, Urban Ecosystems 26, 1709–1724. Opracowano tabele 1–2 i opis metody.

    CC-BY-4.0
  12. Unraveling the Environmental and Physiological Controls on Yield and Quality of Epimedium pubescens Through a Shading Gradient Experiment in Agroforestry Systems · 2026

    Doudou Li, Hongbiao Zhang, Dingmei Wen, Fengmei Suo i Baolin Guo (2026), Forests 17(3), 320. Dane z sekcji 3.1–3.2 i tabel A1–A2.

    CC-BY-4.0
  13. Photosynthetic performance and growth responses of Liriope muscari planted within poplar forests having different canopy densities · 2020

    J. J. Zhang, L. Zhu, X. Zhang i J. Zhou (2020), BMC Ecology 20, 25. Polskie opracowanie metodyki i tabel 1, 4 i 5.

    CC-BY-4.0
  14. Ruscus aculeatus · 2026-11-15

    Współautorzy Wikipedii, „Ruscus aculeatus”. Historia autorów: https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ruscus_aculeatus&action=history . Wybrane fakty opracowano po polsku. Polskie opracowanie na CC BY-SA 4.0.

    CC-BY-SA-4.0
  15. Canopy cover and soil moisture influence forest understory plant responses to experimental summer drought · 2024

    Irena A. Koelemeijer i in. (2024), Dryad i Zenodo 12748496. Opracowano arkusze dotyczące stanowisk, wzrostu, żywotności, rozmnażania i liści.

    CC0-1.0
  16. Data to: Enjoying tranquility - Development of ground vegetation after cessation of management in forests on loamy soils in Flanders (Belgium) · v2 / 2021-02-10

    Kris Vandekerkhove, Arno Thomaes, Luc De Keersmaeker, Peter Van de Kerckhove, Thierry Onkelinx, Hans Van Calster i Kris Verheyen. Dryad, wersja 2. Ujednolicono typy danych i obliczono podsumowania.

    CC0-1.0
  17. Euphorbia amygdaloides · 2026-11-15

    Współautorzy Wikipedii, „Euphorbia amygdaloides”. Historia autorów: https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Euphorbia_amygdaloides&action=history . Wybrane fakty opracowano po polsku. Polskie opracowanie na CC BY-SA 4.0.

    CC-BY-SA-4.0
  18. Decline in the Characteristic Oak Forest of the Hungarian Resort Caused by Environmental Changes · 2025

    Eszter Bakay, Orsolya Fekete, Andrea Wallner, Sandor Jombach i Krisztina Szabó, Land 14(11), 2181. Polskie opracowanie tabeli 3 i obserwacji warstwy runa.

    CC-BY-4.0
  19. Rhododendron macrophyllum – Pacific rhododendron · 2022

    USDA Forest Service, Fire Effects Information System. Opracowanie obserwacji siedliska i reakcji na światło po polsku.

    PD-US-GOV
  20. Rhododendron maximum – great laurel · 2008

    USDA Forest Service, Fire Effects Information System. Opracowanie obserwacji siedliska i reakcji na światło po polsku.

    PD-US-GOV
  21. Sitka Spruce – Silvics of North America · 1990

    A. S. Harris, Silvics of North America, USDA Forest Service. Opracowanie obserwacji składu runa po polsku.

    PD-US-GOV
  22. Salinity Tolerance of Four Hardy Ferns from the Genus Dryopteris Adans. Grown under Different Light Conditions · 2021

    Piotr Salachna i Rafał Piechocki, Agronomy 11(1), 49. Opracowano metody, tabele 1–5 i obserwacje objawów.

    CC-BY-4.0