Floks szydlasty
Przykład rośliny z nasadzeń na ekstensywnych dachach. Na tarasie sprawdź wysychanie pojemnika i zapewnij mu stabilne oparcie.
[2]Pojemnik, wysokość do 45 cm i deklaracja braku potrzeby podpory są filtrem wstępnym. [1]
Przykład rośliny z nasadzeń na ekstensywnych dachach. Na tarasie sprawdź wysychanie pojemnika i zapewnij mu stabilne oparcie.
[2]Wymieniony wśród roślin do zielonych dachów z płytkim podłożem. Na tarasie oceń podmuchy i zimowanie bryły w donicy.
[2]Gatunek wymieniony dla zielonych dachów. Na tarasie porównaj wysokość odmian oraz stabilność pojemnika.
[2]W małych donicach przy wstrzymanym podlewaniu nawiew przyspieszył silne więdnięcie o siedem dni. Młodsze liście dłużej zachowywały jędrność, a najstarsze stopniowo odpadały. Przy doborze sprawdź dostęp wody na stanowisku.
[3]W próbie bez podlewania starsze liście więdły i zwijały się wcześniej niż młodsze. Przy nawiewie 3,7 m/s silne więdnięcie następowało średnio 5,7 dnia wcześniej w warunkach doświadczenia.
[3]W donicach badanych po odstawieniu wody liście zachowywały jędrność aż do gwałtownego zwiędnięcia rozety. Nawiew skrócił czas do silnego więdnięcia o 4,7 dnia.
[3]W szklarni z regularnie podlewanym podłożem średnia wysokość młodych roślin po dziewięciu tygodniach wyniosła 28,1 cm bez nawiewu oraz 24,9 cm przy impulsach 1,8 m/s. To średnie z pięciu donic w wariancie.
[4]W szklarni regularnie podlewany krwawnik osiągnął średnio 20,0 cm bez nawiewu i 17,0 cm przy impulsach 1,8 m/s. Dane dotyczą młodych roślin w donicach 0,41 l.
[4]Przy regularnym podlewaniu średnia wysokość młodej wiechliny wyniosła 36,0 cm bez nawiewu i 31,1 cm przy impulsach 1,8 m/s. Wentylatory pracowały po pół godziny dwa razy dziennie.
[4]Na nienawadnianym dachu w Wageningen występował we wszystkich 29 powierzchniach z warstwą 6 cm w 2012 r. i w 13 z nich w 2019 r. To obserwacje pokrycia roślin, bez pomiaru wiatru.
[5]Na nienawadnianym dachu w 2019 r. występował w 19 z 29 powierzchni z warstwą 6 cm oraz w 19 z 21 z warstwą 20 cm. Powierzchnie różnił również skład podłoża.
[5]Na nienawadnianym dachu w 2019 r. występował w 19 z 29 powierzchni z warstwą 6 cm i we wszystkich 21 powierzchniach z warstwą 20 cm. Większą głębokość uzyskano przez dodanie ziemi miejscowej.
[5]Na nienawadnianym dachu w Wageningen odnotowano go we wszystkich 29 powierzchniach z podłożem 6 cm w 2012 r. i w żadnej z nich w 2019 r. Ocena dotyczy jednego dachu i zmian składu roślin w czasie.
[5]Przed doborem sprawdź faktyczne podmuchy, stabilność pojemnika i możliwość osłonięcia stanowiska. Dane źródłowe mają lukę w pomiarach odporności na wiatr. [1]
Michelle Nakano, Red Seal Landscape Horticulturist Identify Plants and Plant Requirements, BCcampus (2020). Polskie opracowanie.
CC-BY-4.0Michelle Nakano (2020), Red Seal Landscape Horticulturist Identify Plants and Plant Requirements, BCcampus. Polskie opracowanie.
CC-BY-4.0Arkadiusz Przybysz, Arne Sæbø, Magdalena Pawełkowicz, Hanna Moniuszko i Hans Martin Hanslin, Land 15(6), 974. Opracowano tabele 1 i 3 oraz liczby raportowane w sekcjach 3.2–3.3.
CC-BY-4.0Johannes Heinze, Luise Werger, Michael Ogden, Thilo Heinken, Rainer Hoefgen i Ewald Weber. Figshare, wersja 1. Zaimportowano trzy arkusze oraz obliczono statystyki opisowe.
CC-BY-4.0Henk-Jan van der Kolk, Petra van den Berg, Gerard Korthals i T. Martijn Bezemer (2020), Dryad. Sumy opadu od lutego do maja autorzy obliczyli z danych KNMI, stacja Deelen.
CC0-1.0GardenTrack plant database, gardentrack.app, na podstawie m.in. publikacji amerykańskich służb doradztwa rolniczego. Dane przefiltrowano i przeliczono na jednostki metryczne.
CC-BY-4.0